Rikie van Hirsel    Editie: 2010-01
Koken in Strijp
Soep op 't petroleumstel
Wonen en leven in Strijp na de Tweede Wereldoorlog.

Eten

In die na-oorlogse tijd aten we bijna alleen seizoengebonden groenten. In de zomer sla, spinazie, andijvie .... en in de winter spruitjes, boerenkool, zuurkool ..... Natuurlijk werd er veel geweckt, waardoor we ook in de winter bijvoorbeeld sperciebonen konden eten. En soep. Het mijngas, waar toen op gekookt werd, was toch niet echt je van het om het soepvlees lekker te laten trekken. Natuurlijk hadden we asbestplaatjes (moeten we nu niet meer aan denken, maar kapotgekookt en wel werden ze gewoon gebruikt), echter veel mensen maakten gebruik van een petroleumstel. Dat vereiste wel wat geduld, want het afstellen van zo’n apparaat was niet iets van een paar minuten. Hij moest in de gaten gehouden worden, want éénmaal aangestoken kon de vlam al snel hoger gaan branden met alle gevolgen van dien. Bij v.d. Ven in de Gagelstraat werd petroleum gekocht of bij de petroleumboer op het Gelderlandplein. En dan stond daar een heerlijk geurend potje te trekken, waar de volgende dag soep van gemaakt werd. Tomaten-, kippen- of groentesoep, snert, bonensoep, noem maar op. Toen wij een nieuwe woning gebouwd hadden (in 1986), had ik ook geen goed fornuis om soep op te maken. Een collega van mij had een petroleumstel klaar staan voor de rommelmarkt. Ik heb daar twee jaar lang dankbaar gebruik van gemaakt!!!!!!!!!!!!