Eindhovens Dagblad     25/11/2002    Editie: 2010-01
’t Paviljoentje
Heropening door gilde
Heropening 't Paviljoentje door Catharinagilde

Met de renovatie van 't Paviljoentje' aan de Botenlaan heeft het Catharinagilde bijgedragen aan de instandhouding van een fraai stukje geschiedenis van Strijp. Een leeftijd van zeventig jaren is voor Eindhovense gebouwen al heel respectabel, maar het historische belang zit hem vooral in de verscheidenheid van bestemmingen die het gebouw in die tijd heeft gekend.

Nadat burgemeester R. Welschen het nieuwe naambord aan de voorgevel had onthuld en zijn vrouw de deur had ontsloten, gaf Henri van Hout, schrijvend deken van het gilde, een fraaie geschiedenisles over het Strijpse verenigingsleven.
Het gebouw werd in 1932 gebouwd voor de speeltuinvereniging Sint Trudo, waarvoor de huurders elke week een dubbeltje boven op de huur betaalden. In de oorlog was het even lagere school, later vorderde het Ministerie van Oorlog het gebouw om er de verbindingsdienst van het Engelse leger te huisvesten. Het was een woonhuis voor een gezin met acht kinderen, de scoutinggroep Rafaël vond er onderdak, net als verschillende zwervers.
In 1975 werd het houten gebouw een clublokaal voor de voetballers van Brabantia. De notulen van die tijd verhalen al van daklekkages. Vijf jaar later nam de rugbyclub zijn intrek, totdat het Catharinagilde in 1989 vanuit een zaal achter De Strijpse Ketel naar de Botenlaan verhuisde om 't Paviljoentje van de gemeente in bruikleen te nemen.
'In de Ketel hebben we het altijd goed gehad,' benadrukte Van Hout, 'maar dit werd ons eigen honk.'
Wel bleek dat tijdens het tijdelijke verblijf van de voorgangers van het gilde, het onderhoud van het pand flink verwaarloosd was.
Door veel zelf de handen uit de mouwen te steken, hebben de gildebroeders het pand nu weer in ere hersteld: strak in de witte verf, hier en daar aangekleed met gildekenmerken, zoals de vendelier als windvaantje op het dak en een Strijpse Kraai in glas-in-lood in de voordeur. Het dak kon worden hersteld dankzij een gift van de Rabobank.
Het Catharinagilde had voor de burgemeester nog een verrassing: vooruitlopend op zijn afscheid over tien maanden mocht hij alvast het naambordje van het Rein Welschenplein onthullen, voorheen het terras van het Paviljoentje.